Keuze-stress

Van ons mogen de jongens niet hele dagen achter de computer zitten.
Op vrije dagen mogen ze 's morgens 90 minuten en 's middags 2x 90 minuten, als we niet ook wat anders te doen hebben. 's Avonds blijft de computer uit.

Van de week had de oudste nog 1x 90 minuten over. Het was tien voor vier. Hij vroeg of hij weer wat mocht doen achter de computer. Mijn antwoord was dat hij dat zelf moest weten. Maar daar kon hij niks mee.
Ik zeg: je mag kiezen, nu gaan en dan straks voor het eten 40 min iets voor jezelf doen óf nu 40 minuten iets voor jezelf doen en dan tot aan het eten achter de computer.
Daar werd hij niet blij van. Ik was onduidelijk, waarom kan ik niet gewoon ja of nee zeggen. Dat doet papa wel altijd.

Ik zou het fijn vinden als hij zelf keuzes gaat maken, en dit leek mij wel een simpele keuze, die hij makkelijk zelf zou moeten kunnen maken.
Maar dat was toch net te veel gevraagd.

Ondertussen bij ons thuis

Lang geleden dat ik wat geschreven heb op mijn blog.
Heb er ook niet echt de puf voor gehad.
Ik werk nu een extra dag buitenshuis en dat is echt buiten. Met dit koude weer vreet dat energie. Daarnaast hebben we veel gedaan voor de buurvrouw (en haar dochter).

Onze oudste gaat nu naar Arnhem naar school.
Dat is vroeg op en laat thuis voor hem. En soms nog later als de treinen het weer laten afweten. Maar dus ook vroeg op voor mij, want ik vond het zelf ook altijd fijn als mijn moeder beneden was voor ik naar school ging en ze me een beetje hielp met alles wat mee moet.
Voor zover wij het meekrijgen (want op het HBO is de student zelf verantwoordelijk) gaat het goed, natuurlijk met begeleiding, zowel vanuit school als vanuit het PGB.

Voor onze jongste is de verlenging van het rugzakje de deur uit. Hopelijk krijgt hij hem weer, want dat is wel makkelijk voor de school waar hij straks heengaat. Verder wordt er op school veel aandacht besteed aan de schoolkeuze voor straks. Er zijn masterclasses, open bussen dag, voorlopig advies gesprek en noem zo maar op. Daar komen straks nog weer het bezoeken van de open dagen bij.
Ook hij doet het goed, iedereen (wij ook) zien hem groeien en hij wil ook echt zelf dingen alleen gaan doen of oplossen en dus niet dat de grote mensen het allemaal voor hem regelen.

Rugzakje verlengen?

Onze jongste kreeg een dikke enveloppe mee.
'Aub zsm ingevuld retour' stond erop.

In de enveloppe een pak papier met een begeleidende brief.

Geachte ouders/verzorgers,

Op 01-08-2012 loopt de cluster 4 indicatie van uw zoon/dochter af.
Dit betekent dat er dit schooljaar een herindicatie aangevraagd dient te worden indien u van mening bent dat voor uw zoon/dochter de extra begeleiding uit de LGF (rugzak) nog noodzakelijk is.

Ik was enigszins verbaasd, omdat ik dacht dat op 1 augustus 2012 het passend onderwijs in gaat en het rugzakje dan wordt afgeschaft.
Maar ja, je weet nooit hoe het daar in Den Haag werkt.
We kunnen dus maar beter gewoon weer proberen om de indicatie te verlengen.
Want stel je voor dat de invoering van passend onderwijs (nog) niet doorgaat.

Wat voor een weer is het?

Ik weet het, het is lastig, zeker met het wisselvallige weer wat we nu hebben.
Maar ik snap niet zo goed waarom onze oudste op warme dagen met een dikke trui rondloopt en op koude dagen alleen  een T-shirt aanheeft.
Als ik dan vraag of hij het niet warm, dan wel koud, heeft krijg ik een "Valt wel mee" te horen.
 
Onze jongste kijkt 's morgens op de grote buiten thermometer die je vanuit de keuken kunt zien. Is het kouder dan 15 graden dan doet hij de winterjas aan. Dat kan ik dan weer wel snappen.

Introductieweek

Eindelijk was het zover. Het begin op de nieuwe school voor onze oudste. En daar hoort natuurlijk een introductie week bij. Met kamp, sport, feesten, de stad verkennen en laat naar bed.

Via de mail had hij al het programma gekregen: maandag en dinsdag kamp met de opleiding, woensdag, donderdag en vrijdag de HAN-brede introductie en vrijdagmiddag de afsluiting bij de eigen opleiding en bekendmaking van de klassenindeling.

Toch was er nog wel wat onduidelijk, die vragen heeft hij ook netjes gesteld in een mail naar de organisatie. Blijkbaar waren er meerdere aankomend studenten die het een en ander onduidelijk vonden, want ze hadden veel vragen gehad en daarom de boel nog maar iets duidelijker uitgelegd.

Maandag heeft mijn vriend hem weggebracht en dinsdag weer opgehaald, want om meteen de eerste keer met de trein te moeten gaan slepen met luchtbed en slaapzak is niet echt fijn.

Ook heeft onze oudste gevraag aan zijn tante die in Arnhem woont of hij daar de andere dagen kon blijven logeren. Dat kon en de schat haalde hem ook nog op 's avonds in de stad omdat de bussen dan al niet meer reden.

Al met al heeft hij een goed introductie gehad, had het naar zijn zin.
En het leukste, de hele week waren er punten te verdienen samen met je groepje. Aan het eind van de week was daar de uitslag van, en niet de groep met de meeste punten won, maar de groep met het meeste enthousiasme. En dat was natuurlijk de groep waar onze zoon in zat.

Autipas

We konden eventueel in aanmerking komen voor twee vrijkaartjes voor een groot pretpark. (Afhankelijk van hoeveel gezinnen zich aanmelden en loting).

Leuk, maar eens even kijken op internet.
Dat valt tegen, dan is het nog steeds hartstikke duur, niet alleen het park, maar ook het parkeren. En de versnaperingen in het park zijn ook vast flink aan de prijs. Bovendien lijkt het park me wel heel erg groot.
En ze erkennen de Autipas niet!!! Nee, je moet een briefje van je arts hebben. Hmpf. En dan kun je een beetje korting op de toegangsprijs voor 4 personen krijgen, en mag je bij de uitgang je wachttijd afwachten in plaats van in de rij.

Maar eens kijken bij de site van dat andere park wat we in de planning hadden. Daar zijn beide jongens al eens geweest, vonden ze leuk en willen er nog wel eens heen.
Kijk, daar kennen ze de Autipas wel!
Je krijgt voor 2 personen een leuke korting. Parkeren is goedkoper, de reis is voor ons ook niet zo ver. Ook hier mag je de uitgang van de attractie gebruiken als ingang, maar dit is geen voorrangsregeling. (Wel zo eerlijk toch?) En ik vind ook nog kortingsbonnen op ijsjes en frietjes e.d.
Met zijn vieren met 2 Autipassen daarheen is goedkoper dan met zijn vieren, twee vrijkaartjes en een Autipas naar dat andere park.

Niet dat het me perse om de prijs te doen is. Het gaat me ook om de instelling van zo'n park. Dat staat me dan meteen al tegen.
Dan laat ik liever andere gezinnen, die wel graag daarheen willen gaan kans maken op die vrijkaartjes.

Weten welke parken autisme vriendelijk zijn?
Kijk op Autipas.nl 

Meeloopdag en intake gesprek HBO

Enige tijd terug heeft onze oudste, die na de zomer naar het HBO gaat, een meeloopochtend gehad en dezelfde middag een intake gesprek, dus dat sloot mooi op elkaar aan.

Onze jongen wou nog niet liever alleen reizen, dus heb ik me een ochtend proberen te vermaken, maar op een maandagochtend zijn de winkels niet open dus dat viel een beetje tegen voor mij.

Onze oudste heeft er in ieder geval een goed gevoel aan overgehouden.
Hij zat meteen vol verhalen en voelt zich veel minder onzeker.
Hij wist meteen al indruk te maken door bij een les over java iets op te merken over invullen van negatieve getallen, wat niet kan, of zoiets. Verder heeft hij een rondleiding gehad door het gebouw en het terrein. Veel informatie gekregen van de student waarmee hij meeliep waar hij iets aan had. Bv het pas aanschaffen van boeken als de docent zegt dat het echt nodig is. Anders koop je misschien een boek voor maar 20 regels javascript.

Ook het intake gesprek verliep fijn.
De kamer was wel goed vol, want we waren met zijn vijven. De studiedecaan, studie-loopbaan-begeleider (SLB-er), rugzakbegeleider, onze zoon en ik.
Eerst even wat algemene info uitwisselen over zijn functiebeperking, zijn schoolloopbaan, profielkeuze en keuzevakken, waarbij filosofie wel opviel.

En op de vraag waarom hij informatica wil gaan studeren had hij wel een mooi antwoord. Computers hebben al lang zijn interesse. Maar dat komt ook wel omdat computers en autisten op elkaar lijken. Computers moeten dingen in een vaste volgorde uitvoeren, kan dat niet, dan lopen ze vast, zo zijn autisten ook.
Dat inzicht vonden ze wel mooi.
Ook liet hij zijn humor kant zien, wat ze wel konden waarderen.

Natuurlijk werd er ook gesproken over de hulp die hij heeft gehad en welke hulp hij nodig denkt te hebben. Daar konden ze ook meteen concreet in zijn. Iedere student heeft een SLB-er waarmee je normaal gesproken maar een paar keer per jaar contact hebt. Voor studenten met ASS maken ze 1 keer in de week een half uurtje vrij, dat is mooi, dan blijft hij een wekelijks contact moment houden. Bovendien is dat een SLB-er die affiniteit heeft met ASS.
Struikelblokken zijn benoemd en op papier gezet.

Ook de introductie week is al even doorgesproken omdat ik vroeg of er al contact kon zijn met de SLB-er voor de introductie. Helaas is dat niet mogelijk, omdat het dan nog niet bekend is wie zijn SLB-er is. Ze hadden wel meteen zoiets dat dan één van hun twee zal proberen er de eerste dag te zijn zodat er al een bekend gezicht voor hem is.

Fijn van die mensen die meteen met je meedenken en ook alle tijd voor je nemen.

In ieder geval gingen we met een goed gevoel naar huis.
Onze jongen kan vol vertrouwen beginnen.