Doolhof

Door elkaar: Feuilleton over de veranderingen in de zorg

Deel 7 Meldpunten en loketten

Nog steeds wachten we op het schriftelijk besluit van de gemeente.
Van die kant dus verder nog geen nieuws.

Wel heb ik hier en daar een melding uitgezet hoe de herindicatie verloopt en ben
maar eens op zoek gegaan naar meer informatie.

Nu zijn er een heleboel plekken waar je een melding kunt doen.

Dagje uit met autisme

In het verleden hebben we onze oudste wel eens 'getrakteerd' op een dagje uit, waarbij het nog een verrassing bleef waar we heen gingen. Foute boel: tranen met tuiten en onverrichte zaken maar weer naar huis. Dit was voordat de diagnose autisme was gesteld.
Als we nu een dagje uitgaan, gaat alles in goed overleg. Beide jongens (en wij ook) moeten er zin in hebben, niet alleen in de eindbestemming, maar ook de reis er naar toe en weer terug. We kijken op internet wat er zoal te doen is, vaak is er ook een plattegrond. En dan prikken we een datum.
Een dag van te voren zorgen we dat er kleren e.d. klaarliggen die ze graag aanhebben en bij de weersvoorspelling passen. 's Morgens zetten we nog even een productielijn op om samen de broodjes te smeren. En dan is het zover.

Het is toch altijd afwachten hoe zo'n dag verloopt. De afstanden zijn soms veel groter dan dat het op de plattegrond lijkt. Dan zijn ze soms al moe voordat ze bij een attractie (in het geval van een pretpark) zijn. Maar dan ben je er nog niet, wachtten in de rij is een crime, helemaal als iedereen graag hutje-mutje gaat staan in plaats van elkaar wat ruimte te geven. Tegen de tijd dat je aan de beurt bent zijn ze soms zo overprikkeld dat ze (op dat moment) niet meer in de attractie hoeven...

Gelukkig zijn er steeds meer parken, musea en dierentuinen die ook mensen met autisme (en hun begeleiders) een leuk dagje uit willen bezorgen. Dat doen ze op verschillende manieren. Bij het ene park krijgt de persoon met autisme en/of de begeleider korting, bij andere mag je de attracties in via de achteruitgang.
Maar vaak is het nog een heel gepuzzel om er achter te komen wat welk park doet voor mensen met autisme (en welke niet). Website zijn niet altijd overzichtelijk en voor je het weet heb je al een heel 'dagje uit' besteed achter de computer om alle informatie te verzamelen.

Dat kan ook makkelijker.
Ik kreeg van de week een mailtje (net zoals vele anderen, blijkt via een Google-zoekopdracht,) van Uitmetkorting.nl met deze inhoud:

Ik mail u namens de website Uitmetkorting.nl, waarop wij onze bezoekers een inschatting willen geven welk dagje uit de beste prijs/kwaliteit verhouding heeft. Desondanks ontbrak op onze website (en helaas ook op enorm veel andere websites) informatie over een dagje uit voor mensen waarvoor dat minder vanzelfsprekend is, bijvoorbeeld voor mensen met autisme.

Daardoor hebben wij een rondgang gemaakt langs de grootste Nederlandse dagjes uit om te polsen of en hoe er om wordt gegaan met de Autipas. Dit heeft geresulteerd in het meest actuele en meest volledige overzicht van Autipas geschikte dagjes uit: http://www.uitmetkorting.nl/informatie/autipas/

PS: DippieDoe Best, DippieDoe Cuijk en NEMO Amsterdam accepteren de Autipas nu ook n.a.v. ons belletje

Dus ik heb maar eens rondgekeken op hun site en het ziet er compleet en overzichtelijk uit.
Ook heel handig: Als je helemaal door scrolt naar het einde van de pagina zie je daar nog een aantal tips staan. Bovendien reageren ze netjes op mijn mail terug. Dus wil ik deze site wel promoten via mijn blog.
Nu alleen hopen dat het overzicht compleet blijft en dat ze het eventueel uit willen breiden naar andere parken in onze buurlanden en/of Europa.

Ontslagen

Onze jongste zit alweer een poos in de brugklas.

Het kost hem best  veel energie.

Hij maakt lange dagen, eerst naar school, dan door naar de begeleiding. 

Bij thuiskomst is het meestal al weer tijd voor het avondeten. 

En hoewel het hem veel energie kost, doet hij het wel goed. 

Hij heeft zulke mooie cijfers dat hij zelfs zou kunnen opstromen, maar dan moet hij nog meer tijd besteden aan zijn huiswerk, dus dat lijkt ons op dit moment geen optie.

Bij de begeleiding hebben ze hem goed leren plannen met de 1 blik agenda. Hij is ook heel plichtsgetrouw in het maken en leren van zijn huiswerk. Vakinhoudelijk hoeven ze hem niets bij te brengen, en qua planning heeft hij alles al geleerd. Hij doet het dus zo goed, dat ze hem 'ontslagen' hebben bij de groepsbegeleiding.

Natuurlijk wilden we hem niet meteen helemaal aan zijn lot overlaten en gingen graag in op het aanbod om hem 1x in de week individueel te laten begeleiden. Op voorwaarde natuurlijk dat het uit het PGB betaald kan worden.

Zo gezegd, maar niet zo gedaan. Wat bleek, de organisatie heeft zo'n hoog uurtarief, dat ik het niet mág betalen uit het PGB.

Zoals je op deze website van Menzis kunt lezen mag het uurtarief voor individuele begeleiding niet meer zijn dan €63, en daar zaten ze dik boven. Toen was het mijn beurt om hen te 'ontslaan' (c.q. niet te tekenen). Natuurlijk heb ik hun uitgelegd waarom ik de overeenkomst niet kon tekenen en of het niet mogelijk was om hun tarief aan te passen. 

Ze vonden het een vreemd verhaal, want ze hadden er nog nooit van gehoord. In eerste instantie wilden ze de bal bij mij neerleggen, om het uit te zoeken, maar daar heb ik voor bedankt, het is zoals het op de website van Menzis staat, daar hoef ik verder niks meer aan uit te zoeken! Of ze zakken met hun tarief, of ik teken niet, want als er een intensieve controle komt, ben ik fout en kan alles terugbetalen, was ik niet van plan.

In eerste instantie was het toen einde verhaal, maar nog dezelfde dag kreeg ik alsnog een mailtje waarin stond dat ze het gingen uitzoeken. Dat uitzoeken heeft wel even geduurd, maar uiteindelijk heeft het er toe geleid dat ze de tarieven voor PGB-houders hebben aangepast.

Ik hoop alleen dat er geen ouders zijn die, net zoals deze organisatie, geen flauw idee hadden van dit maximaal uurtarief, en achteraf bij een intensieve controle de pineut zijn. Met als gevolg dat ze 'ontslagen' worden om een PGB te beheren.

TV-tip: Holland Doc: Jeroen Jeroen

Donderdag 31 mei 2012 - Ned 2 - 22.55 uur

Niet doen, Jeroen

"Nee Jeroen, leg dat neer." "Laat die tafel maar staan." "Raap dat eens even op." "Doe eens voorzichtig." Tijdens het wachten op de bus die de autistische Jeroen naar de opvang brengt, herhaalt zijn moeder het bijna als een mantra: niet doen, Jeroen. Niet doen, niet doen, niet doen. De  kijker ervaart aan den lijve hoe lang een paar minuten dan kunnen duren.

Prikkels

De 15-jarige verstandelijk gehandicapte Jeroen woont bij zijn moeder. Overdag is hij in een opvang. Het weekend brengt hij door bij zijn vader. Vanwege zijn autistische aandoening is Jeroen zeer gevoelig voor prikkels en heeft hij voortdurend zorg en begeleiding nodig. Regisseurs Peter Lataster en Petra Lataster-Czisch volgen gedurende vier maanden het leven van de puber, zijn moeder Anita en zijn vaste begeleider Kevin. Dicht op de huid gefilmd en zonder commentaar tonen zij hoe Jeroen zijn omgeving stelselmatig op de proef stelt.

Ontregelen

Jeroen is aanhankelijk, charmant en geestig. Maar hij is ook onhandelbaar en bijzonder bedreven in het ontregelen. Voortdurend is de graatmagere tiener dingen aan het verstoren, kapotmaken en omverwerpen. In de openingsbeelden gooit hij net zolang een grote, blauwe bal in de lucht totdat die vastzit in een boom. Met een voldane glimlach loopt hij naar de camera: het is hem gelukt. Monter komt Kevin aandraven om de bal uit de boom te halen, zoals hij later schoenen en kleren uit de bosjes plukt, en puzzelstukjes en boterhammen van de vloer opraapt. Maar zelfs hij wordt soms tot wanhoop gedreven als Jeroen zich van zijn meest onhandelbare kant laat zien.

Regisseurs Peter Lataster en Petra Lataster-Czisch ontvingen in 2011 een Gouden Kalf voor hun documentaire over (schoon)ouders Ger en Hermine Lataster 'Niet Zonder Jou'.

Ik wil graag een PGB voor huiswerkbegeleiding.

Als je met deze vraag een MEE binnenloopt zeggen ze gewoon: "Nee, dat mag niet." en voor je het weet sta je weer buiten, niks wijzer. Ik dacht dat MEE met je MEE moest denken zodat je MEE kunt doen.

Ze hebben natuurlijk wel gelijk want: nee, huiswerkbegeleiding mag je niet inkopen met het PGB.
Dit staat ook in de  PGB vergoedingenlijst.
Maar daar staat nog meer, op blz. 2 onderaan onder het kopje begeleiding:

In de beleidsregels Indicatiestelling AWBZ en de meer leesbare versie CIZ Indicatiewijzer AWBZ staat dat u een begeleider kunt inzetten in de volgende situaties:
- Bij het onderhouden van sociale contacten
- Bij het plannen van dagelijkse activiteiten
- Bij het regelen van uw financiën
- Bij het voortbewegen in en buiten uw huis
- Als er sprake is van probleemgedrag
- Als er problemen zijn bij het denken, concentreren en/of waarnemen
- Als er problemen zijn met oriëntatie in tijd, plaats en persoon.

Huiswerk is een dagelijkse activiteit en als je hulp nodig hebt bij het scheiden van hoofd- en bijzaken, organiseren, structureren en plannen van het huiswerk kun je dus het PGB gebruiken.
Raar maar waar.
Want kinderen met autisme hebben over het algemeen geen hulp nodig voor de vakinhoudelijke kennis, maar ze hebben wel hulp nodig bij het plannen.

Bureau Jeugdzorg mag een klasse 1 indicatie voor begeleiding groep afgeven voor deze begeleiding bij het plannen van het huiswerk.
Niet dat dit over het algemeen genoeg is.
Op dit moment krijg je daar 2.378 euro per jaar voor.
Gedeeld door 10 maanden (juli en augustus hoef je meestal niet te betalen) zit je op 237,80 euro per maand. Het ligt een beetje aan de instelling, maar als je toch voor kwaliteit gaat zul je al gauw minstens 300 euro per maand kwijt zijn.

Dus moet je proberen om ook een indicatie te krijgen op andere punten.
B.v. de dagelijkse verzorging, welke kleren moeten er aan. Kan je kind alleen een boodschap doen? (Ook als de winkel net een nieuwe indeling heeft?) Kan je kind zelf bedenken wat het in zijn vrije tijd doet? En is de reguliere vrijetijdsbesteding geschikt voor je kind, of 'verzuipt' hij daar in? Kan je kind zijn weg vinden in de stad, of alleen de vaste route naar school?

Wees een beetje creatief in de aanvraag voor de indicatie, zodat je meer krijgt dan alleen die ene klasse begeleiding groep.
Want met een PGB heb je bestedingsvrijheid, je kunt dus schuiven met je indicatie, zolang je maar begeleiding inkoopt die staat in de  PGB vergoedingenlijst.

Voor meer tips over het aanvragen van een PGB lees ook een PGB (opnieuw) aanvragen

Kritische vrienden

Van de week waren op de school van onze oudste Critical Friends op bezoek.
Dit zijn docenten van andere scholen die op verzoek van de school zelf kwamen kijken hoe de zorg is ingericht. Dan gaat het niet alleen over rugzakleerlingen maar ook over bv dyslexie en faalangsttraining. Deze vrienden gingen gesprekken aan met o.a. docenten, mentoren, leerlingen en ook ouders.
Ik was één van de ouders die een uitnodiging kreeg, en de enige die op dat moment kon, het was ook wel onder school- (en dus ook) werktijd. Hoewel het jammer was dat ik de enige ouder was die kon, waren we (de vrienden en ik) achteraf wel blij dat er niet meer ouders waren. Want ik had genoeg te vertellen, had me netjes voorbereid en een papiertje mee met punten die mijn vriend en ik belangrijk vonden om te vertellen met als gevolg dat die 25 minuten die er voor stonden zo om waren.

Waar hebben we het zoal over gehad?

• Of we het erg vonden dat alleen de eerste twee jaar de mentor met de klas meeging en we daarna elk jaar een andere mentor hadden. Nee, dat vonden we niet echt erg, al waren we met de ene mentor wel blijer dan met de andere. 
• En of we het erg vinden als bv de wiskunde docent zegt: "Ja, sorry hoor, maar ik geef gewoon mijn vak, al die leerlingen die iets speciaals moeten, daar doe ik niet aan mee." Nee, dat vinden we niet echt erg, dat soort mensen kom je overal tegen, daar moet toch je mee leren omgaan, als er maar wel een plek is waar onze zoon heen kan gaan als er iets speelt, en dat is er.
• In het eerste jaar is er een A-4tje opgesteld met specifieke kenmerken van onze zoon. Die hebben wij toen gezien, maar daarna nooit meer. We vroegen ons af of dat nooit meer is aangepast? Of wordt er dan niet meer overlegd met de ouders? Ook heeft elke leerling een dossier, als ouder mag je daar in kijken, maar dat is niet iets waar je als ouder echt aan denkt. Misschien een tip om dat af en toe aan de ouders voorstellen in het groot overleg.
  
• Waarom hebben we gekozen voor regulier en niet speciaal onderwijs? Er was natuurlijk toentertijd geen speciale havo school in Doetinchem en een busje naar Arnhem was niet echt iets wat we zagen zitten. Maar ook omdat hij van een SBO school afkwam en we eigenlijk zagen dat hij daar niet de cognitieve uitdaging kreeg die hij aankon. (Al deden ze natuurlijk wel hun best). Maar bovenal, hij zal het uiteindelijk toch moeten proberen te redden in de 'gewone' maatschappij, en dan kun je daar maar beter zo vroeg mogelijk (weer) instappen. Al bleef het toen natuurlijk wel de vraag of het hem zou lukken, want school had wel heel duidelijk aangegeven dat de overgang van klas 2 naar 3 echt het punt is waarop het mis kan gaan.
• Wisten andere kinderen dat onze zoon een zorgleerling is? Ja, dat wisten ze, op ons verzoek is ook voorlichting in de klas geweest, waar de klas positief op reageerde doordat ze het af en toe voor hem opnamen als er eentje vervelend aan het doen was, maar bv ook met samenwerkingsopdrachten, omdat ze dan mee mochten naar de begeleiding, waar de opdracht goed werd uitgewerkt.
• En wat vinden we dan van de begeleiding? Over het algemeen goed, onze zoon is de jaren goed doorgekomen. Maar met onze zoon gaat het goed, dus als er een spoedgeval is of andere beslommeringen waardoor de begeleider in tijdnood komt, hebben we wel het gevoel dat het altijd onze zoon is die zijn begeleidingsuurtje mist. Tel er bij op dat het op maandag is dus dagen als tweede paas- en pinksterdag mis je ook al.
• En wat we eigenlijk ook wel gemist hebben, waar we nu pas achter komen omdat het op school van onze jongste wel gebeurt, een logboekje. Elk begeleidingsuurtje worden er een paar regels opgeschreven van wat er gedaan of besproken is. Dat hebben we bij onze oudste nooit gezien, tuurlijk wordt er wel in het overleg kort verteld wat er gedaan is. Ook voor onze oudste zou het makkelijker zijn als iets opgeschreven is, we merken bij hem vaak genoeg dat iets het ene oor in en het andere oor weer net zo snel uit gaat. Bovendien is hij niet zo mededeelzaam, af en toe teruglezen in een logboekje wat er gedaan is zou wel fijn zijn.
  
• Daarnaast vinden wij het achteraf bezien jammer dat we na de derde klas niet voor een andere begeleider hebben gekozen. Er zou toen gewisseld moeten worden i.v..m. reistijd tussen de twee locaties, meer leerlingen en zo. We waren er toen niet blij mee, we hadden liever dat hij dezelfde begeleider bleef houden, wat ook is gebeurt . Maar in de onderbouw heb je andere noden dan in de bovenbouw. Er wordt een agenda gecontroleerd op huiswerk, er wordt gewerkt aan samenwerken, plannen. Zeg maar een beetje beschermd. In de bovenbouw moet je je juist gaan voorbereiden op een vervolg opleiding, wat zijn je competenties, je zwakke en sterke punten, hoe ga je de sterke punten uitbuiten en de zwakke versterken? Dat zijn hele andere dingen, en het is mijn ervaring dat je andere dingen beter ook door een andere persoon kunt laten aanleren. Een scheiding van taken is duidelijker als er ook een scheiding van personen is. (Ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel, de vrienden begrepen het gelukkig in ieder geval wel)
  
• En als we nu voor de keus stonden, zouden we dan weer dezelfde keus maken? Als het nu allemaal hetzelfde was als toen? Jazeker, want we hadden toen niet echt het idee dat we veel keus hadden, als je keek welke ervaringen de scholen hadden met deze specifieke zorgleerlingen, het rugzakje bestond ook nog niet zo lang. Maar we staan nu met de jongste binnenkort weer voor de keus en het staat niet bij voorbaat vast dat hij naar dezelfde school gaat. We laten ons eerst weer goed informeren. En wat bij onze oudste niet speelde (omdat hij een eenling was) maar we bij onze jongste waarschijnlijk wel gaan laten meewegen is: Welke kinderen uit de klas gaan naar dezelfde school?, zijn dat de 'rauwdouwers'? of de 'sociale talenten'?
• Tot slot mocht ik nog één ding vertellen, want de tijd was op. Kwam mooi uit want ik had nog één punt op mijn lijstje staan. Dat is iets waar mijn vriend en ik het al wel eens vaker over hebben gehad.Het is niet speciaal voor zorgleerlingen, we denken dat alle leerlingen hier wel baat bij kunnen hebben. Een terugkomdag voor oud-leerlingen. Van zowel basisonderwijs naar middelbaar als van vervolgopleiding. Deze oud-leerlingen kunnen je precies vertellen in welk opzicht de nieuwe school anders is dan de oude, maar ook wat eventueel hetzelfde is. Natuurlijk ga je voor een keuze open dagen bezoeken, maar verhalen van oud schoolgenoten zijn ook zeer waardevol. 

De school was blij dat ik kon, de vrienden waren blij met mijn bijdrage, en ik was blij dat ik kritisch mocht zijn.

Ben wel benieuwd naar het verslag wat ze maken, maar dat zal wel intern blijven. Toch eens informeren.

Autisme en voortgezet onderwijs, Tips bij een keuze

Het begin

• Allereerst moet je natuurlijk kijken wat je kind graag doet, en is het meer een denker of een doener? Welk niveau is haalbaar. Overleg met de leerkracht.
• Ga in gesprek met ouders die al kinderen op het voortgezet onderwijs hebben zitten. Hoe ervaren zij de school waar hun kind nu op zit.
• Kijk op de websites van de scholen
• Maak een lijst van scholen die eventueel in aanmerking komen.

Bereid jezelf en je kind voor op de open dagen.

• Maak samen met je kind een lijstje met dingen die belangrijk kunnen zijn voor de schoolkeuze.
• Geef je kind bij elke school hetzelfde lijstje met vragen mee die hij zelf moet invullen.
• Zorg op de open dag dat iemand met je kind de school verder kan verkennen, als je met iemand een gesprek wilt aanknopen.
• Wat vind je als ouder belangrijk, maak daar ook een lijst van.
• Achteraf op schrijven hoe je kind thuiskomt, bv. uitgeput, stuiterent, gesloten, blij, vol, moe

De open dag zelf.

• Er is altijd wel een hoekje voor de zorgleerlingen waar op zijn minst informatie ligt over dyslexie.
• Schrijf de namen op van de zorgcoördinatoren van de school. Pak informatie mee.
• Ga in gesprek met ouders van de ouderraad en leerlingen die meehelpen.
• Bekijk het gebouw, is het logisch ingedeeld?

Na de open dagen heb je hopelijk een school gevonden waar je je kind wilt aanmelden.

Dit doet de basisschool, maar het is nooit verkeerd om ook zelf contact op te nemen met de persoon die je gesproken hebt op de open dag, misschien was er geen tijd om alle vragen te beantwoorden, en weet je meteen hoe de school het oppikt als er ouders bellen.

Bedenk wat je kind verder nog nodig heeft voor de grote overstap.

Een rondleiding door de school 'in werking'.

Of juist in een rustige periode zelf de school eigen maken.

Kennis maken met de mentor eventueel al voor de vakantie.

Punten voor op het lijstje van je kind

• Hoe is de route naar school toe.
• Waar laat je de fiets en jas, waar zijn de kluisjes. Zo begint elke schooldag!
• Hoe is de ontvangst.
• In de informatie ronde, hoe spreken ze de leerlingen aan, is het duidelijk wat er gezegd wordt.
• Welke dingen worden benadrukt, dit vindt de school belangrijk.
• Hoe ga je de school door. Is er een vaste route, krijg je een plattegrond. Is dit duidelijk.
• Zijn lokalen logisch genummerd. Zijn er leuke dingen te doen.
• Hoe is het geluid / licht
• Is het een prettig gebouw
• Hoe wordt er omgegaan met lesuitval

Vragen voor de zorgcoördinator

• Welke ervaring heeft de school met rugzak-leerlingen
• Welke ervaringen heeft de school al opgedaan met leerlingen met autisme
• Krijgt het kind een persoonlijke mentor / begeleider (over meerdere jaren) en is die na schooltijd ook bereikbaar?
• Is er een vast 'probleempunt, waar ze je kind kennen en eventueel actie kunnen ondernemen / gerust stellen
• Zijn individuele oplossingen mogelijk.
• Hoe wordt het rugzakje ingezet
• Is er begeleiding bij zelfstandig werken
• Biedt de school huiswerkbegeleiding aan.
• Hoe staat de school eventueel tegenover de inzet van het PGB onder schooltijd (tijdens bv. sportdagen)
• Is vrijstelling mogelijk voor bepaalde vakken / activiteiten
• Hoe worden samenwerking-opdrachten begeleid
• Wordt de klas voorgelicht over autisme
• Zijn er speciale trainingen binnen de school (bv faalangst, sociale vaardigheden, weerbaarheid)

Vragen voor leerlingen en ouderraad

• Hoe wordt de sfeer op school ervaren.
• Is er ruimte om 'anders' te zijn.
• Hoe wordt pesten aangepakt
• Is de school en /of de docenten makkelijk te bereiken.
• Kun je als ouder zomaar de school inlopen.

Een hele waslijst, maar we zijn er nog niet.

Zo is er ook de werkmap "Natuurlijk welkom op school" van de CG-raad
Ook daarin vind je veel informatie. Zeker de moeite van het bestellen of downloaden waard
Op blz 8: Hoe vindt u een geschikte school voor  voortgezet onderwijs?

• Ga al in groep 7 op zoek naar een school die mogelijk geschikt is voor uw kind.
• Vraag de schoolgids op en kijk hoe de zorgstructuur (de ondersteuningsstructuur) in elkaar zit. Wat doet de school met leerlingen met beperkingen?
• Ga op tijd praten met de school van uw keuze.
• Speel open kaart. Het achterhouden van de problemen van uw kind is niet verstandig. Dat kan ertoe leiden dat de school later aangeeft dat ze uw kind niet het noodzakelijke onderwijs kunnen bieden en uw kind verwijderen.
• Benoem ook wat uw kind wel kan, welke aanpak wel werkt.
• Zorg voor een gedegen onderwijskundig rapport van de basisschool.
• Zorg dat hierin ook staat welke aanpak bij uw kind werkt.
• Heb begrip voor de problemen van de school. Bespreek wat u als ouder kunt doen om deze problemen te verminderen.

En blz. 9 De volgende vragen kunnen aan het voortgezet onderwijs worden gesteld:

1. Zitten er al leerlingen met beperkingen op deze school?
2. Hoe gaat de school om met leerlingen met beperkingen?
3. Hoe kijken de andere leerlingen naar mijn kind?
4. Wie is de contactpersoon voor het zorgbeleid op school?
5. Is er een rugzakcoördinator?
6. Zijn er mentoren speciaal voor leerlingen met beperkingen?
7. Zijn er voorzieningen geschikt voor mijn kind?
8. Zijn de docenten geschoold in het omgaan met leerlingen met beperkingen?
9. Is er een buddy-systeem op school? Dit betekent dat leerlingen met en zonder beperkingen met elkaar samen werken.
10. Hoe leidt de school toe naar verdere studie of werk?

Als laatste wil ik nog een rijtje geven die ik heb gekregen bij MEE toen ik daar de cursus volgde over autisme en puberen. Eén van de thema's die voorbij kwam was de schoolkeuze. Tussen de haakjes staan de opmerkingen die we tijdens de cursus hebben benoemd.

Factoren die een rol spelen bij keuze
1. Wat heeft mijn kind nodig (zekerheid, vastigheid, duidelijkheid)
2. Prikkelgevoeligheid (kleine klassen, rust)
3. Mogelijkheden voortgezet onderwijs (diploma, certificaten)
4. Reisafstand en vervoer
5. Kennis en deskundigheid school (dmv van vragen testen)
6. Grote of kleine school / groepen (bv apart gebouw voor de brugklas)
7. Hoe ziet de begeleiding eruit (is 1x per week genoeg?)
8. Buitenschoolse activiteiten (extra begeleiding nodig?)
9. Contact momenten met ouders (kun je zomaar de school binnenlopen?, is er regelmatig overleg?)
10. Hoe is de sfeer op school (open dag, andere ouders vragen)
11. Wat is de visie van de school (open staan voor anders zijn)
12. Onderwijs specifiek afgestemd op de beperking
13. Invloed op het gezin, draagkracht (huiswerk)

Het blijft lastig om een goede keuze te maken.

Maar ik hoop dat deze tips een beetje een richting kunnen geven.

Het boodschappenlijstje voor de middelbare school

Elk jaar krijg je van de school een lijstje met dingen die je nodig hebt.
Denk dan aan sportkleding, woordenboeken en een rekenmachine, maar wat heb je nog meer nodig? Natuurlijk een agenda en stevige schooltas voor de boeken. Dat is op zich wel duidelijk, maar waar kun je nog meer aan denken.

• Veel verschillende kleuren kaftpapier; je bent verplicht om de boeken te kaften, maar met allemaal het zelfde kleurtje eromheen zie je geen verschil meer tussen de boeken van de verschillende vakken. Wij gebruiken daarom veel verschillende kleuren. Het liefst elk vak een andere kleur.
• Bij de boeken zitten tegenwoordig vaak CD(-rom)'s. Als je kind naar de huiswerkbegeleiding gaat zijn ze daar soms ook nodig. Handig om ze in een klein cd-opbergmapje in je tas te stoppen, heb je ze altijd bij je.
• Schriften vinden wij niet handig, voor elk vak een ander schrift, geeft een hoop gerommel in de tas. Wij kiezen daarom voor een multomap (met tabbladen). Heb je altijd het juiste schrift bij je. (Wel na elke periode de lading papier die al getoetst is er uit halen, anders wordt de tas zo zwaar.) Het enige probleem is dat sommige leraren graag willen dat je een schrift gebruikt, omdat ze de schriften soms willen meenemen naar huis. Zorg daarom voor een paar snelhechters in de tas (waar naam en klas al opstaan) zodat je kind daar zijn werk in kan stoppen en aan de leraar meegeven.
• Helaas krijg je vaker een rooster(/lokaal)wijziging dan dat er plek is voor roosters in de agenda. Wij hebben daarom een doorzichtige plastic A4 enveloppe (met kleurtje) gekocht. Het rooster printen we uit en kan dan daarin. Even omhoog halen uit tas en hij weet waar hij het volgende uur heen moet. Ook heel handig om de brieven van school en dat soort dingen in te doen. Raken ze niet helemaal verfrommeld en vergeten onder in de tas.
• Boekentassen, zeker van brugklassers, zijn vaak behoorlijk zwaar. Daarom hebben wij twee tasjes in de boekentas. Eén tas met boeken voor de ochtend en één voor de middag. En een tasje met zijn brood en drinken. 's Morgens alles wat je niet nodig hebt in je kluis leggen en in de middagpauze omwisselen. Scheelt een hoop gezeul, zonder dat het onoverzichtelijk wordt in je kluisje met al die losse boeken.
  
• Om de een of andere reden raken geo-driehoeken altijd kwijt. Het is nooit verkeerd om er een paar extra in huis te hebben.

Het lijstje is vast niet compleet. Heb jij nog een aanvulling?

Tandarts

De school-tandarts vroeger vond ik een ramp. Met z'n allen zat je op het bankje te wachten, één slachtoffer in de stoel en je kon alles precies horen. Brrr. Toch ging ik ooit vol vertrouwen op de stoel van de school-tandarts liggen. De vorige dag waren we nog bij onze huis-tandarts geweest: nul gaatjes. Maar daar dacht de school-tandarts anders over. Er moest geboord worden. Het zou geen pijn doen...ja, ja. Bij mijn broer heeft ze er helemaal een potje van gemaakt. Onze moeder was zo boos. We hoefde nooit meer naar de school-tandarts.

Gelukkig is onze huis-tandarts wel oké. Hij verteld altijd wat hij gaat doen en wat je kunt verwachten. Inmiddels is zijn vrouw ook tandarts en wel een heel bijzondere, ze heeft cursussen gevolgd o.a. over autisme. Ze stelt onze kinderen echt op hun gemak en neemt de tijd om uit te leggen wat ze gaat doen. Maar ja zoals alles geld kost, kost tijd ook geld. Gelukkig bestaat er bijzondere tandheelkunde, zodat de tandarts wel de tijd kan nemen. Onze jongste vraagt zelfs of het niet weer eens tijd is om naar de tandarts te gaan.

Sterke kanten van leerkrachten

Op een andere mooie poster die ook door het REC oost Nederland is gemaakt staan de sterke kanten van een leerkracht die met autisme te maken krijgt. Ook deze kun je hier zien/downloaden

1. Blijft zich verdiepen in ASS
2. Vat reacties niet persoonlijk op
3. Ziet ouders als ervaringsdeskundigen
4. Geeft duidelijk aan wat, waar, wanneer, met wie en wat daarna
5. Verduidelijkt met visualisaties
6. Kan aan klasgenoten uitleggen dat iedereen wel ergens extra hulp voor nodig heeft
7. Geeft de leerling extra ‘voordenk’ en nadenktijd
8. Ondersteunt samenwerking en spelen
9. Stemt de aanpak met andere betrokkenen af (thuis, school, wereld)
10. Bedenkt praktische oplossingen voor leerlingen met ASS
11. Durft voor deze leerling een uitzondering te maken
12. Gaat uit van de onmacht, niet van onwil
13. Benadrukt wat de leerling goed kan
14. Weet: stress = signaal gedrag, dus aan de slag!
15. Is voorspelbaar
16. Spreekt de leerling aan bij de naam
17. Zegt wat ie doet en doet wat ie zegt
18. Helpt met plannen en organiseren
19. Helpt vrije tijd in te vullen
20. Reageert rustig, neutraal en geduldig
21. Is bereid om een aanbod van hulp te aanvaarden
22. Vertelt en laat zien wat het gewenste gedrag is
23. Geeft de leerling ruimte om zichzelf te zijn
24. Helpt de leerling hulp te vragen
25. Heeft plezier in de begeleiding en ziet er de lol van in

Sterke kanten van autisme

Een mooie poster gemaakt door het REC oost Nederland waarop de sterke kanten van autisme staan. Met leuke tekeningen en teksten.
Helaas krijg ik de plaatjes niet op mijn blog, maar je kunt hem hier zien/downloaden.

1. Heeft eigen logica
2. Verdiept zich in een bepaald onderwerp
3. Is eerlijk
4. Durft een boel
5. Kan geboeid worden door ongewone zaken
6. Heeft veel kennis van bepaalde zaken
7. Gebruikt speelgoed op een eigen manier
8. Begrijpt een schematische weergave goed
9. Kan onverstoorbaar doorwerken
10. Heeft buitengewoon organisatorische vaardigheden
11. Heeft een uitstekend visueel geheugen
12. Vindt ‘afspraak is afspraak’
13. Merkt veranderingen snel op
14. Kan computers weer aan de praat krijgen
15. Onderzoekt de wereld heel grondig
16. Is beleefd tegen anderen
17. Stelt zich niet aan bij pijn
18. Kan veel feiten reproduceren
19. Heeft geen behoefte aan sociale franje
20. Kan goed alleen spelen
21. Heeft een eigen gevoel voor humor
22. Hoort geluid altijd als eerste
23. Heeft oog voor detail
24. Is goed in planmatig en stapsgewijs werken
25. Is zichzelf

OV-Begeleiderskaart

We hebben de OV-Begeleiderskaart voor onze zoon aangevraagd en gekregen.
Op deze pagina van de NS kun je meer lezen.
Je moet natuurlijk wel weer een formulier invullen, maar dat zijn we ondertussen wel gewend.

Bij welke andere handicap (+medische omschrijving)  vul je in:

• Stoornis in het Autistisch Spectrum, moeite met CC, EF en TOM (Centrale coherentie, executieve functies en theory of mind).

Welke handelingen de begeleider tijdens de reis verricht hebben wij ingevuld:

• Alert zijn op onvoorziene omstandigheden;
• digitale tijd vertalen;
• interpreteren van de borden;
• wegwijzen in de stations;
• overzicht houden (waar moet je uitstappen?)

Natuurlijk moeten er kopieën bij van de diagnose, ook we hebben de indicatie van bureau Jeugdzorg erbij gedaan.

Tips uit de inloop over school

Afgelopen woensdag hebben we het tijdens de inloop vooral over onderwijs gehad. Even een paar tips die voorbij zijn gekomen.

Hoe zet je een PGB in op school?
Per Saldo heeft daar een factsheet over, maar die kun je alleen downloaden als je lid bent.
Op de site van Naar-Keuze kun je een pdf downloaden over AWBZ zorg op school.
Ook de site van Ouders en Rugzak heeft hier informatie over.

Sinds kort is er een Leonardoschool in Zevenaar.
Dit zijn scholen voor hoogbegaafden.

Als het helemaal mis loopt met je kind in het onderwijs, kun je bij de onderwijs consulent terecht, maar dit is wel een laatste redmiddel.

De belangrijkste tip die ik geven kan: Alle neuzen richting kind, en in gesprek blijven met elkaar.