Ik wil graag een PGB voor huiswerkbegeleiding.

Als je met deze vraag een MEE binnenloopt zeggen ze gewoon: "Nee, dat mag niet." en voor je het weet sta je weer buiten, niks wijzer. Ik dacht dat MEE met je MEE moest denken zodat je MEE kunt doen.

Ze hebben natuurlijk wel gelijk want: nee, huiswerkbegeleiding mag je niet inkopen met het PGB.
Dit staat ook in de  PGB vergoedingenlijst.
Maar daar staat nog meer, op blz. 2 onderaan onder het kopje begeleiding:

In de beleidsregels Indicatiestelling AWBZ en de meer leesbare versie CIZ Indicatiewijzer AWBZ staat dat u een begeleider kunt inzetten in de volgende situaties:
- Bij het onderhouden van sociale contacten
- Bij het plannen van dagelijkse activiteiten
- Bij het regelen van uw financiën
- Bij het voortbewegen in en buiten uw huis
- Als er sprake is van probleemgedrag
- Als er problemen zijn bij het denken, concentreren en/of waarnemen
- Als er problemen zijn met oriëntatie in tijd, plaats en persoon.

Huiswerk is een dagelijkse activiteit en als je hulp nodig hebt bij het scheiden van hoofd- en bijzaken, organiseren, structureren en plannen van het huiswerk kun je dus het PGB gebruiken.
Raar maar waar.
Want kinderen met autisme hebben over het algemeen geen hulp nodig voor de vakinhoudelijke kennis, maar ze hebben wel hulp nodig bij het plannen.

Bureau Jeugdzorg mag een klasse 1 indicatie voor begeleiding groep afgeven voor deze begeleiding bij het plannen van het huiswerk.
Niet dat dit over het algemeen genoeg is.
Op dit moment krijg je daar 2.378 euro per jaar voor.
Gedeeld door 10 maanden (juli en augustus hoef je meestal niet te betalen) zit je op 237,80 euro per maand. Het ligt een beetje aan de instelling, maar als je toch voor kwaliteit gaat zul je al gauw minstens 300 euro per maand kwijt zijn.

Dus moet je proberen om ook een indicatie te krijgen op andere punten.
B.v. de dagelijkse verzorging, welke kleren moeten er aan. Kan je kind alleen een boodschap doen? (Ook als de winkel net een nieuwe indeling heeft?) Kan je kind zelf bedenken wat het in zijn vrije tijd doet? En is de reguliere vrijetijdsbesteding geschikt voor je kind, of 'verzuipt' hij daar in? Kan je kind zijn weg vinden in de stad, of alleen de vaste route naar school?

Wees een beetje creatief in de aanvraag voor de indicatie, zodat je meer krijgt dan alleen die ene klasse begeleiding groep.
Want met een PGB heb je bestedingsvrijheid, je kunt dus schuiven met je indicatie, zolang je maar begeleiding inkoopt die staat in de  PGB vergoedingenlijst.

Voor meer tips over het aanvragen van een PGB lees ook een PGB (opnieuw) aanvragen

De complimenten voor de smoesjes

Onze oudste mailt elke schooldag met zijn begeleidster om door te geven hoe het met het huiswerk en andere (groeps)opdrachten gaat. Ik krijg altijd een CC, zodat ik ook op de hoogte blijf.

Maar na de vakantie heb ik de afgelopen twee dagen geen mail van hem gehad. Dus ik zeg daar wat van, gisteren zei hij dat hij het vergeten was. Vanmorgen kwamen er hele andere dingen naar boven.
(Even wat achtergrond informatie: Ik heb meerdere e-mailadressen, één er van is via Moerstaal, onze zoon heeft er daar ook één, maar met een andere domeinnaam. In het verleden probeerde hij wel eens een mailtje te sturen naar mijn adres met zijn domeinnaam, wat natuurlijk niet werkt).

Hij begon met dat ik mijn moerstaal adres moest veranderen in die andere domeinnaam.
Jaha, dacht het toch niet, omdat hij het vergeet kan ik in alles gaan omgooien.
Bovendien had de begeleidster hem wel naar mij gestuurd, zodat ik kon zien dat er ook geen verkeerd adres bij stond. Smoesje is goed, maar het verhaaltje deugd niet.

Maar het zou ook komen omdat  Moerstaal webmail geen content (inhoud) onthoud en moet hij elke keer de adressen opnieuw intypen. (Wat hij trouwens ook niet doet, want hij beantwoord het mailtje van de dag ervoor en gaat dan de inhoud wissen, terwijl hij de adressen laat staan)
Maar ik vind dat dat ook komt omdat hij alles via webmail wil doen, en niet in een e-mailprogramma.
Onze jongste meteen, dan moet je gmail gebruiken, daar kan het wel. Ja, en bovendien heb je daar heel veel opslag, zodat je inbox niet te vol loopt en je weer mail moet wissen.
(Maar volgens mij moet Moerstaal ook wel adressen kunnen onthouden, zal ik eens uitzoeken.)

Maar het zou ook komen door de instellingen van mijn browser. Elke keer als die afsluit hoeft er van mij geen geschiedenis onthouden te worden. Dat zou ook een oorzaak zijn.
Maar ik heb al eens een account voor hem aangemaakt, zodat hij zijn eigen instellingen kon gebruiken, maar daar wordt dan weer geen gebruik van gemaakt.

In ieder geval een hele discussie over webmail, instellingen en andere dingen die er voor zouden zorgen dat hij vergeet mij een mailtje te sturen.
En dat op de vroege ochtend.

's Middags was ik bij een winkel en daar staat zijn filosofie docent met zijn vrouw. Zijn vrouw kent mij en ik zie dat zij tegen haar man iets zegt over mij. Prompt loopt hij naar mij toe om me te completeren met mijn zoon. Onze zoon is de beste filosofie student die hij in de klas heeft.

Dat vind ik dan wel weer mooi.
Juist omdat onze zoon zo rechtlijnig is vonden wij filosofie een goede keuze. Dan leer je dat je dingen op verschillende manieren kunt bekijken.

Maar of dat nou ook zou moeten gelden waarom je vergeet je moeder in de CC te zetten....

Stigma

Politiek, ik kan er niet goed tegen, zeker niet in verkiezingstijd.
Als er gestemd mag worden kijk ik liever wat ze de afgelopen tijd gedaan hebben dan naar hun 'mooie' woorden te luisteren van wat ze willen gaan doen (en dan vervolgens vaak niet doen, want bla, bla...).

Gisteren kwam mijn schoonmoeder langs en toen ging het gesprek ook even over de verkiezingen. Ze had een programma gezien waarin het ging over de bezuinigingen op het onderwijs. Er was daar een moeder in het publiek die vertelde over haar kinderen. Schatten van kinderen, maar wel moeilijk lerend. Door de geplande bezuinigingen is de kans groot dat ze niet meer het onderwijs krijgen dat ze nodig hebben.

Mag er zo'n politicus op reageren.
Ik weet niet de precieze woorden (ga het ook niet opzoeken) maar het kwam er op neer dat kinderen tegenwoordig veel te gauw een stempeltje krijgen en dat ze daardoor gestigmatiseerd worden?!
Dan word ik zo kwaad!!!
Alsof dat kind niet voelt dat het anders is, dat het niet mee kan komen zoals de anderen. En als dan iedereen zegt dat er niks aan de hand is...
Daar krijg je pas een stigma van!

Carnaval

Elk jaar op de vrijdagmiddag voor de carnavalsvakantie wordt er op school van de jongste carnaval gevierd.
Het moge duidelijk zijn dat dit niet zijn ding is.
Het moeten kiezen hoe je verkleed gaat is het ergste.
Hij vond het allemaal maar stom, stofjes voelde raar aan. Waarom kun je niet gewoon als je zelf verkleed gaan vraagt hij zich af? Tja..

Gelukkig is dat de laatste jaren een stukje gemakkelijker sinds we in een restaurant zijn geweest waar hij een papieren koksmuts kreeg, witte blouse aan, riem met een pol-leppel erbij aanhangen en klaar was hij.
Bovendien houdt hij niet van de muziek of polonaise, en was hij soms liever in de gang dan daar waar het allemaal gebeurde.
Vorig jaar is hij voor het eerst in de spiegeltent geweest. (Grote tent van de carnavalsvereniging in de stad). Hij vond de tent wel mooi, maar verder ...

Dit jaar gaan ze weer naar de spiegeltent.
En er is een heuse competitie.
In elke klas mochten groepjes een voorstelling/ dansje of iets dergelijks doen. Het groepje dat het hardste applaus kreeg mag in de spiegeltent optreden.
En zo gaan de klassen van onze school het opnemen tegen de klassen van de andere scholen.
Best spannend.

Tussen de middag kwam de juf naar ons toe.
Dit jaar is het in de spiegeltent nog drukker dan vorig jaar.
Als hij niet wil hoeft hij niet mee.
Ik dacht dat hij daar opgelucht van zou zijn, maar niets is minder waar. Tijdens het eten kwamen de tranen omhoog.
Ik snapte dat eerst niet zo, je hoeft je niet te verkleden, geen rare muziek te aanhoren, niet in die drukke onbekende omgeving te zijn, allemaal voordelen dacht ik zo.
Hij vind het ook niet erg om geen carnaval te vieren, maar hij wou wel graag het optreden zien van het groepje van zijn klas.
Gelukkig had ik in de nieuwsbrief gelezen dat de bovenbouw 's morgens een optreden geeft voor de onderbouw, dus dan kan hij het optreden nog zien.
Maar hij wil ook graag weten wat de uitslag is. Dat wil de juf vast wel via de mail aan je doorgeven, en ja, ze weet mijn email adres.
Hij was er nog niet helemaal gerust op, dus 's middags met naar school gaan weer even  gecheckt bij de juf. Ja, hij kan 's morgens het optreden zien, en ja, ze wil via de mail doorgeven wat de uitslag is van de competitie.

Dus dit jaar verder geen carnavalsgedoe meer voor ons.
Op naar de vakantie!

Opruimen

In de loop van 17 jaar hebben we heel wat spul verzameld, en ons huis is niet echt groot. Tijd dus om eens te gaan opruimen.
Maar echt makkelijk is dat niet. Ondertussen hebben we de jongens eindelijk zo ver dat ze wel afstand van bepaalde dingen willen doen.
Het ridderkasteel bijvoorbeeld, onze oudste wou dat niet wegdoen, want hij wil daar best nog wel mee spelen. Maar wanneer ga je dat dan doen? vroeg ik hem. Een schouderophalen was het antwoord. Later nog maar eens geïnformeerd, want het is wel zo dat, als hij er tijd voor zou hebben om er mee te spelen, hij toch liever iets achter de computer doet. Ja dat was wel zo, dus het kasteel mag weg.

Gelukkig heeft onze jongste er minder moeite mee, want hij vind de ruimte die dan vrij komt ook wel fijn, dus dag boerderij en dieren. Auto's is nog lastig, maar daar kunnen er volgens mij ook wel een paar van weg.
Bouwen doen ze op zich wel graag, maar ze zijn het er mee eens dat we alleen de Lego en Knex gaan bewaren, andere spullen mogen allemaal weg. En de puzzels ook. We komen vast nog meer spullen tegen die maar liggen te verstoffen.
Kunnen ze mooi verkopen op 30 april, zien ze er ook nog wat van terug.

Ondertussen ben ik papier-rotzooi aan het opruimen, hoe lang moet je iets bewaren? en wat de moeite van het bewaren waard is beter organiseren. En mijn vriend is oude printers en beeldschermen en zo aan het uitzoeken, de tijd van 'het zou nog eens van pas kunnen komen' is al lang voorbij.
Zo komt er een beetje ruimte in ons huis en hopelijk ook in onze hoofden, want het is er wel behoorlijk vol.

Acties tegen de bezuinigingen op Passend Onderwijs

Het zal u niet ontgaan zijn: Het nieuwe kabinet wil 300 miljoen bezuinigen op Passend Onderwijs. Dit zal zijn weerslag hebben op de kwaliteit van het reguliere en speciale onderwijs, de inzet van rugzakjes en ambulante begeleiding.

Komende weken protesteren de CG-Raad, onderwijsorganisaties, vakbonden en ouders van leerlingen tegen de bezuiniging van 300 miljoen euro op Passend Onderwijs. De bezuinigingen zorgen voor een afbraak van de kwaliteit van onderwijs aan kinderen met een beperking.

We roepen u op om deze acties te steunen!

Hoe zit het ook al weer?
Passend Onderwijs is een beleidsvoornemen van het ministerie van OCW en moet in 2012 gerealiseerd worden. Bij dit systeem moet de school waar ouders een kind aanmelden op zoek naar een passende plek binnen de eigen school of elders. Alle scholen voor basis- en voortgezet onderwijs moeten daarvoor samenwerken.
Passend Onderwijs zou de oplossing moeten bieden voor de huidige problemen met onderwijs aan kinderen met beperkingen. Te veel kinderen zitten thuis, krijgen onderwijs dat kwalitatief niet goed is of dat niet bij ze past. Het reguliere onderwijs is vaak te weinig toegankelijk voor kinderen met een beperking en de kansen op een regulier diploma zijn te laag. Door fors te bezuinigen zullen de problemen niet worden opgelost, maar juist verergeren.

Wat kunt u doen?
Teken de petitie van de gezamenlijk ouderorganisaties, onderwijsorganisaties en vakbonden tegen de bezuinigingen. Deze petitie vindt u hier: http://petities.nl/petitie/stop-bezuiniging-van-300-miljoen-op-passend-onderwijs

Volg het inhoudelijke debat op 8 februari van 12.00 tot 14.00 in Nieuwspoort via internet op www.nieuwspoort.nl. Het debat wordt georganiseerd door de samenwerkende organisaties.

Kom op 9 februari om 14.00 naar het NBC in Nieuwegein voor de landelijke manifestatie: NEE tegen bezuinigingen, JA voor onderwijs!

Stuur dit nieuwsbericht door aan iedereen die u kent met een hart voor onderwijs

Bron: website NVA

Kritische vrienden

Van de week waren op de school van onze oudste Critical Friends op bezoek.
Dit zijn docenten van andere scholen die op verzoek van de school zelf kwamen kijken hoe de zorg is ingericht. Dan gaat het niet alleen over rugzakleerlingen maar ook over bv dyslexie en faalangsttraining. Deze vrienden gingen gesprekken aan met o.a. docenten, mentoren, leerlingen en ook ouders.
Ik was één van de ouders die een uitnodiging kreeg, en de enige die op dat moment kon, het was ook wel onder school- (en dus ook) werktijd. Hoewel het jammer was dat ik de enige ouder was die kon, waren we (de vrienden en ik) achteraf wel blij dat er niet meer ouders waren. Want ik had genoeg te vertellen, had me netjes voorbereid en een papiertje mee met punten die mijn vriend en ik belangrijk vonden om te vertellen met als gevolg dat die 25 minuten die er voor stonden zo om waren.

Waar hebben we het zoal over gehad?

• Of we het erg vonden dat alleen de eerste twee jaar de mentor met de klas meeging en we daarna elk jaar een andere mentor hadden. Nee, dat vonden we niet echt erg, al waren we met de ene mentor wel blijer dan met de andere. 
• En of we het erg vinden als bv de wiskunde docent zegt: "Ja, sorry hoor, maar ik geef gewoon mijn vak, al die leerlingen die iets speciaals moeten, daar doe ik niet aan mee." Nee, dat vinden we niet echt erg, dat soort mensen kom je overal tegen, daar moet toch je mee leren omgaan, als er maar wel een plek is waar onze zoon heen kan gaan als er iets speelt, en dat is er.
• In het eerste jaar is er een A-4tje opgesteld met specifieke kenmerken van onze zoon. Die hebben wij toen gezien, maar daarna nooit meer. We vroegen ons af of dat nooit meer is aangepast? Of wordt er dan niet meer overlegd met de ouders? Ook heeft elke leerling een dossier, als ouder mag je daar in kijken, maar dat is niet iets waar je als ouder echt aan denkt. Misschien een tip om dat af en toe aan de ouders voorstellen in het groot overleg.
  
• Waarom hebben we gekozen voor regulier en niet speciaal onderwijs? Er was natuurlijk toentertijd geen speciale havo school in Doetinchem en een busje naar Arnhem was niet echt iets wat we zagen zitten. Maar ook omdat hij van een SBO school afkwam en we eigenlijk zagen dat hij daar niet de cognitieve uitdaging kreeg die hij aankon. (Al deden ze natuurlijk wel hun best). Maar bovenal, hij zal het uiteindelijk toch moeten proberen te redden in de 'gewone' maatschappij, en dan kun je daar maar beter zo vroeg mogelijk (weer) instappen. Al bleef het toen natuurlijk wel de vraag of het hem zou lukken, want school had wel heel duidelijk aangegeven dat de overgang van klas 2 naar 3 echt het punt is waarop het mis kan gaan.
• Wisten andere kinderen dat onze zoon een zorgleerling is? Ja, dat wisten ze, op ons verzoek is ook voorlichting in de klas geweest, waar de klas positief op reageerde doordat ze het af en toe voor hem opnamen als er eentje vervelend aan het doen was, maar bv ook met samenwerkingsopdrachten, omdat ze dan mee mochten naar de begeleiding, waar de opdracht goed werd uitgewerkt.
• En wat vinden we dan van de begeleiding? Over het algemeen goed, onze zoon is de jaren goed doorgekomen. Maar met onze zoon gaat het goed, dus als er een spoedgeval is of andere beslommeringen waardoor de begeleider in tijdnood komt, hebben we wel het gevoel dat het altijd onze zoon is die zijn begeleidingsuurtje mist. Tel er bij op dat het op maandag is dus dagen als tweede paas- en pinksterdag mis je ook al.
• En wat we eigenlijk ook wel gemist hebben, waar we nu pas achter komen omdat het op school van onze jongste wel gebeurt, een logboekje. Elk begeleidingsuurtje worden er een paar regels opgeschreven van wat er gedaan of besproken is. Dat hebben we bij onze oudste nooit gezien, tuurlijk wordt er wel in het overleg kort verteld wat er gedaan is. Ook voor onze oudste zou het makkelijker zijn als iets opgeschreven is, we merken bij hem vaak genoeg dat iets het ene oor in en het andere oor weer net zo snel uit gaat. Bovendien is hij niet zo mededeelzaam, af en toe teruglezen in een logboekje wat er gedaan is zou wel fijn zijn.
  
• Daarnaast vinden wij het achteraf bezien jammer dat we na de derde klas niet voor een andere begeleider hebben gekozen. Er zou toen gewisseld moeten worden i.v..m. reistijd tussen de twee locaties, meer leerlingen en zo. We waren er toen niet blij mee, we hadden liever dat hij dezelfde begeleider bleef houden, wat ook is gebeurt . Maar in de onderbouw heb je andere noden dan in de bovenbouw. Er wordt een agenda gecontroleerd op huiswerk, er wordt gewerkt aan samenwerken, plannen. Zeg maar een beetje beschermd. In de bovenbouw moet je je juist gaan voorbereiden op een vervolg opleiding, wat zijn je competenties, je zwakke en sterke punten, hoe ga je de sterke punten uitbuiten en de zwakke versterken? Dat zijn hele andere dingen, en het is mijn ervaring dat je andere dingen beter ook door een andere persoon kunt laten aanleren. Een scheiding van taken is duidelijker als er ook een scheiding van personen is. (Ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel, de vrienden begrepen het gelukkig in ieder geval wel)
  
• En als we nu voor de keus stonden, zouden we dan weer dezelfde keus maken? Als het nu allemaal hetzelfde was als toen? Jazeker, want we hadden toen niet echt het idee dat we veel keus hadden, als je keek welke ervaringen de scholen hadden met deze specifieke zorgleerlingen, het rugzakje bestond ook nog niet zo lang. Maar we staan nu met de jongste binnenkort weer voor de keus en het staat niet bij voorbaat vast dat hij naar dezelfde school gaat. We laten ons eerst weer goed informeren. En wat bij onze oudste niet speelde (omdat hij een eenling was) maar we bij onze jongste waarschijnlijk wel gaan laten meewegen is: Welke kinderen uit de klas gaan naar dezelfde school?, zijn dat de 'rauwdouwers'? of de 'sociale talenten'?
• Tot slot mocht ik nog één ding vertellen, want de tijd was op. Kwam mooi uit want ik had nog één punt op mijn lijstje staan. Dat is iets waar mijn vriend en ik het al wel eens vaker over hebben gehad.Het is niet speciaal voor zorgleerlingen, we denken dat alle leerlingen hier wel baat bij kunnen hebben. Een terugkomdag voor oud-leerlingen. Van zowel basisonderwijs naar middelbaar als van vervolgopleiding. Deze oud-leerlingen kunnen je precies vertellen in welk opzicht de nieuwe school anders is dan de oude, maar ook wat eventueel hetzelfde is. Natuurlijk ga je voor een keuze open dagen bezoeken, maar verhalen van oud schoolgenoten zijn ook zeer waardevol. 

De school was blij dat ik kon, de vrienden waren blij met mijn bijdrage, en ik was blij dat ik kritisch mocht zijn.

Ben wel benieuwd naar het verslag wat ze maken, maar dat zal wel intern blijven. Toch eens informeren.