Zelfstandigheid

Laats met het rugzak overleg kwam naar voren dat onze oudste best wel wat meer zou willen durven, wat zelfstandiger zou willen zijn, vooral thuis. Een heel simpel voorbeeld wat hij noemde was bv de lamp aandoen, mag dat?.
Schrikken? De rugzakbegeleidster waar hij dat tegen zei schrok er inderdaad van.  Dat had ze niet verwacht, omdat hij op school wel zelfstandig overkomt.

En ik? Ik voel me een beetje schuldig.
Al die tijd hebben wij hem misschien niet zoveel zelfstandigheid gegeven. Thuis hoeft hij niet zoveel te doen, zodat hij energie overhoudt om zich op school te richten, daar wordt genoeg zelfstandigheid van hem verwacht. En meer kan hij er eigenlijk ook niet echt bij hebben.

Op dit moment vraag ik me zelfs af of hij op school wel zelfstandig genoeg is. Er zijn deze week herkansingen, en er is een vak waarvan mijn vriend en ik vinden dat hij dat zou moeten herkansen. Hij weet het nog niet, misschien is er ook een ander vak dat hij zou willen herkansen (en je mag er maar een). Maar dan moet hij wel een knoop doorhakken, en niet wachten totdat het te laat is (eigenlijk had hij uiterlijk afgelopen vrijdag al moeten doorgeven wat hij wil herkansen). Eventueel met iemand er over praten, bv zijn rugzakbegeleidster, huiswerkbegeleidster of de mentor doet hij niet. (Al blijkt achteraf wel dat ze hem herhaaldelijk hebben gevraagd) Als wij het er over hebben haalt hij zijn schouders op en neemt een afwachtende houding aan.

Vandaag is zijn begeleidingsuurtje dus ik wou dat hij het vandaag over de herkansingen ging hebben.
Komt hij met de mededeling dat de mentor vandaag wil dat hij dan in de klas is. Dat wist hij al voor het weekend. Maar hij heeft nog niks tegen zijn begeleider gezegd, want hij had haar daarna niet meer gezien. Nee, maar hij heeft wel een email-adres, een mobiel nummer om te sms-en, er is zelfs intranet van school waarmee hij haar zou kunnen bereiken, maar niks, alles op het laatste moment bedenken...
Daar schrik ik dan van.

Nog maar 4 weken gewoon naar school, een vakantie en dan al zijn de examens. Het examenrooster is bekend, maar hij heeft nog niet gekeken. Docenten zijn bereid om je bepaalde stof nog eens uit te leggen, maar dan moet je wel weten met welke stof je moeite hebt, en moet je een afspraak maken met die docent voor die vakantie!
Dit is al minstens twee weken bekend, maar hij doet er nog niks mee. Oké, hij heeft het heel druk gehad met zijn Profiel Werkstuk, en er was ook nog een andere groepsopdracht waar hij heel druk mee is geweest, maar nu wordt het toch zo langzamerhand tijd dat hij die stof gaat uitzoeken om eventueel een afspraak te maken.

Moet trouwens wel zeggen dat hij in zijn vrije tijd wel zelfstandig is.
Hij bedenkt zelf of en wat hij met de computer gaat doen, een boek gaat lezen of hij naar een vriend toe gaat, of niet. Gaat zelfstandig naar de soos en schoolfeesten.
En zegt nee als ik vind dat hij zijn kamer op moet ruimen.

Ik wil graag een PGB voor huiswerkbegeleiding.

Als je met deze vraag een MEE binnenloopt zeggen ze gewoon: "Nee, dat mag niet." en voor je het weet sta je weer buiten, niks wijzer. Ik dacht dat MEE met je MEE moest denken zodat je MEE kunt doen.

Ze hebben natuurlijk wel gelijk want: nee, huiswerkbegeleiding mag je niet inkopen met het PGB.
Dit staat ook in de  PGB vergoedingenlijst.
Maar daar staat nog meer, op blz. 2 onderaan onder het kopje begeleiding:

In de beleidsregels Indicatiestelling AWBZ en de meer leesbare versie CIZ Indicatiewijzer AWBZ staat dat u een begeleider kunt inzetten in de volgende situaties:
- Bij het onderhouden van sociale contacten
- Bij het plannen van dagelijkse activiteiten
- Bij het regelen van uw financiën
- Bij het voortbewegen in en buiten uw huis
- Als er sprake is van probleemgedrag
- Als er problemen zijn bij het denken, concentreren en/of waarnemen
- Als er problemen zijn met oriëntatie in tijd, plaats en persoon.

Huiswerk is een dagelijkse activiteit en als je hulp nodig hebt bij het scheiden van hoofd- en bijzaken, organiseren, structureren en plannen van het huiswerk kun je dus het PGB gebruiken.
Raar maar waar.
Want kinderen met autisme hebben over het algemeen geen hulp nodig voor de vakinhoudelijke kennis, maar ze hebben wel hulp nodig bij het plannen.

Bureau Jeugdzorg mag een klasse 1 indicatie voor begeleiding groep afgeven voor deze begeleiding bij het plannen van het huiswerk.
Niet dat dit over het algemeen genoeg is.
Op dit moment krijg je daar 2.378 euro per jaar voor.
Gedeeld door 10 maanden (juli en augustus hoef je meestal niet te betalen) zit je op 237,80 euro per maand. Het ligt een beetje aan de instelling, maar als je toch voor kwaliteit gaat zul je al gauw minstens 300 euro per maand kwijt zijn.

Dus moet je proberen om ook een indicatie te krijgen op andere punten.
B.v. de dagelijkse verzorging, welke kleren moeten er aan. Kan je kind alleen een boodschap doen? (Ook als de winkel net een nieuwe indeling heeft?) Kan je kind zelf bedenken wat het in zijn vrije tijd doet? En is de reguliere vrijetijdsbesteding geschikt voor je kind, of 'verzuipt' hij daar in? Kan je kind zijn weg vinden in de stad, of alleen de vaste route naar school?

Wees een beetje creatief in de aanvraag voor de indicatie, zodat je meer krijgt dan alleen die ene klasse begeleiding groep.
Want met een PGB heb je bestedingsvrijheid, je kunt dus schuiven met je indicatie, zolang je maar begeleiding inkoopt die staat in de  PGB vergoedingenlijst.

Voor meer tips over het aanvragen van een PGB lees ook een PGB (opnieuw) aanvragen

De complimenten voor de smoesjes

Onze oudste mailt elke schooldag met zijn begeleidster om door te geven hoe het met het huiswerk en andere (groeps)opdrachten gaat. Ik krijg altijd een CC, zodat ik ook op de hoogte blijf.

Maar na de vakantie heb ik de afgelopen twee dagen geen mail van hem gehad. Dus ik zeg daar wat van, gisteren zei hij dat hij het vergeten was. Vanmorgen kwamen er hele andere dingen naar boven.
(Even wat achtergrond informatie: Ik heb meerdere e-mailadressen, één er van is via Moerstaal, onze zoon heeft er daar ook één, maar met een andere domeinnaam. In het verleden probeerde hij wel eens een mailtje te sturen naar mijn adres met zijn domeinnaam, wat natuurlijk niet werkt).

Hij begon met dat ik mijn moerstaal adres moest veranderen in die andere domeinnaam.
Jaha, dacht het toch niet, omdat hij het vergeet kan ik in alles gaan omgooien.
Bovendien had de begeleidster hem wel naar mij gestuurd, zodat ik kon zien dat er ook geen verkeerd adres bij stond. Smoesje is goed, maar het verhaaltje deugd niet.

Maar het zou ook komen omdat  Moerstaal webmail geen content (inhoud) onthoud en moet hij elke keer de adressen opnieuw intypen. (Wat hij trouwens ook niet doet, want hij beantwoord het mailtje van de dag ervoor en gaat dan de inhoud wissen, terwijl hij de adressen laat staan)
Maar ik vind dat dat ook komt omdat hij alles via webmail wil doen, en niet in een e-mailprogramma.
Onze jongste meteen, dan moet je gmail gebruiken, daar kan het wel. Ja, en bovendien heb je daar heel veel opslag, zodat je inbox niet te vol loopt en je weer mail moet wissen.
(Maar volgens mij moet Moerstaal ook wel adressen kunnen onthouden, zal ik eens uitzoeken.)

Maar het zou ook komen door de instellingen van mijn browser. Elke keer als die afsluit hoeft er van mij geen geschiedenis onthouden te worden. Dat zou ook een oorzaak zijn.
Maar ik heb al eens een account voor hem aangemaakt, zodat hij zijn eigen instellingen kon gebruiken, maar daar wordt dan weer geen gebruik van gemaakt.

In ieder geval een hele discussie over webmail, instellingen en andere dingen die er voor zouden zorgen dat hij vergeet mij een mailtje te sturen.
En dat op de vroege ochtend.

's Middags was ik bij een winkel en daar staat zijn filosofie docent met zijn vrouw. Zijn vrouw kent mij en ik zie dat zij tegen haar man iets zegt over mij. Prompt loopt hij naar mij toe om me te completeren met mijn zoon. Onze zoon is de beste filosofie student die hij in de klas heeft.

Dat vind ik dan wel weer mooi.
Juist omdat onze zoon zo rechtlijnig is vonden wij filosofie een goede keuze. Dan leer je dat je dingen op verschillende manieren kunt bekijken.

Maar of dat nou ook zou moeten gelden waarom je vergeet je moeder in de CC te zetten....

Stigma

Politiek, ik kan er niet goed tegen, zeker niet in verkiezingstijd.
Als er gestemd mag worden kijk ik liever wat ze de afgelopen tijd gedaan hebben dan naar hun 'mooie' woorden te luisteren van wat ze willen gaan doen (en dan vervolgens vaak niet doen, want bla, bla...).

Gisteren kwam mijn schoonmoeder langs en toen ging het gesprek ook even over de verkiezingen. Ze had een programma gezien waarin het ging over de bezuinigingen op het onderwijs. Er was daar een moeder in het publiek die vertelde over haar kinderen. Schatten van kinderen, maar wel moeilijk lerend. Door de geplande bezuinigingen is de kans groot dat ze niet meer het onderwijs krijgen dat ze nodig hebben.

Mag er zo'n politicus op reageren.
Ik weet niet de precieze woorden (ga het ook niet opzoeken) maar het kwam er op neer dat kinderen tegenwoordig veel te gauw een stempeltje krijgen en dat ze daardoor gestigmatiseerd worden?!
Dan word ik zo kwaad!!!
Alsof dat kind niet voelt dat het anders is, dat het niet mee kan komen zoals de anderen. En als dan iedereen zegt dat er niks aan de hand is...
Daar krijg je pas een stigma van!

Carnaval

Elk jaar op de vrijdagmiddag voor de carnavalsvakantie wordt er op school van de jongste carnaval gevierd.
Het moge duidelijk zijn dat dit niet zijn ding is.
Het moeten kiezen hoe je verkleed gaat is het ergste.
Hij vond het allemaal maar stom, stofjes voelde raar aan. Waarom kun je niet gewoon als je zelf verkleed gaan vraagt hij zich af? Tja..

Gelukkig is dat de laatste jaren een stukje gemakkelijker sinds we in een restaurant zijn geweest waar hij een papieren koksmuts kreeg, witte blouse aan, riem met een pol-leppel erbij aanhangen en klaar was hij.
Bovendien houdt hij niet van de muziek of polonaise, en was hij soms liever in de gang dan daar waar het allemaal gebeurde.
Vorig jaar is hij voor het eerst in de spiegeltent geweest. (Grote tent van de carnavalsvereniging in de stad). Hij vond de tent wel mooi, maar verder ...

Dit jaar gaan ze weer naar de spiegeltent.
En er is een heuse competitie.
In elke klas mochten groepjes een voorstelling/ dansje of iets dergelijks doen. Het groepje dat het hardste applaus kreeg mag in de spiegeltent optreden.
En zo gaan de klassen van onze school het opnemen tegen de klassen van de andere scholen.
Best spannend.

Tussen de middag kwam de juf naar ons toe.
Dit jaar is het in de spiegeltent nog drukker dan vorig jaar.
Als hij niet wil hoeft hij niet mee.
Ik dacht dat hij daar opgelucht van zou zijn, maar niets is minder waar. Tijdens het eten kwamen de tranen omhoog.
Ik snapte dat eerst niet zo, je hoeft je niet te verkleden, geen rare muziek te aanhoren, niet in die drukke onbekende omgeving te zijn, allemaal voordelen dacht ik zo.
Hij vind het ook niet erg om geen carnaval te vieren, maar hij wou wel graag het optreden zien van het groepje van zijn klas.
Gelukkig had ik in de nieuwsbrief gelezen dat de bovenbouw 's morgens een optreden geeft voor de onderbouw, dus dan kan hij het optreden nog zien.
Maar hij wil ook graag weten wat de uitslag is. Dat wil de juf vast wel via de mail aan je doorgeven, en ja, ze weet mijn email adres.
Hij was er nog niet helemaal gerust op, dus 's middags met naar school gaan weer even  gecheckt bij de juf. Ja, hij kan 's morgens het optreden zien, en ja, ze wil via de mail doorgeven wat de uitslag is van de competitie.

Dus dit jaar verder geen carnavalsgedoe meer voor ons.
Op naar de vakantie!

Opruimen

In de loop van 17 jaar hebben we heel wat spul verzameld, en ons huis is niet echt groot. Tijd dus om eens te gaan opruimen.
Maar echt makkelijk is dat niet. Ondertussen hebben we de jongens eindelijk zo ver dat ze wel afstand van bepaalde dingen willen doen.
Het ridderkasteel bijvoorbeeld, onze oudste wou dat niet wegdoen, want hij wil daar best nog wel mee spelen. Maar wanneer ga je dat dan doen? vroeg ik hem. Een schouderophalen was het antwoord. Later nog maar eens geïnformeerd, want het is wel zo dat, als hij er tijd voor zou hebben om er mee te spelen, hij toch liever iets achter de computer doet. Ja dat was wel zo, dus het kasteel mag weg.

Gelukkig heeft onze jongste er minder moeite mee, want hij vind de ruimte die dan vrij komt ook wel fijn, dus dag boerderij en dieren. Auto's is nog lastig, maar daar kunnen er volgens mij ook wel een paar van weg.
Bouwen doen ze op zich wel graag, maar ze zijn het er mee eens dat we alleen de Lego en Knex gaan bewaren, andere spullen mogen allemaal weg. En de puzzels ook. We komen vast nog meer spullen tegen die maar liggen te verstoffen.
Kunnen ze mooi verkopen op 30 april, zien ze er ook nog wat van terug.

Ondertussen ben ik papier-rotzooi aan het opruimen, hoe lang moet je iets bewaren? en wat de moeite van het bewaren waard is beter organiseren. En mijn vriend is oude printers en beeldschermen en zo aan het uitzoeken, de tijd van 'het zou nog eens van pas kunnen komen' is al lang voorbij.
Zo komt er een beetje ruimte in ons huis en hopelijk ook in onze hoofden, want het is er wel behoorlijk vol.

Acties tegen de bezuinigingen op Passend Onderwijs

Het zal u niet ontgaan zijn: Het nieuwe kabinet wil 300 miljoen bezuinigen op Passend Onderwijs. Dit zal zijn weerslag hebben op de kwaliteit van het reguliere en speciale onderwijs, de inzet van rugzakjes en ambulante begeleiding.

Komende weken protesteren de CG-Raad, onderwijsorganisaties, vakbonden en ouders van leerlingen tegen de bezuiniging van 300 miljoen euro op Passend Onderwijs. De bezuinigingen zorgen voor een afbraak van de kwaliteit van onderwijs aan kinderen met een beperking.

We roepen u op om deze acties te steunen!

Hoe zit het ook al weer?
Passend Onderwijs is een beleidsvoornemen van het ministerie van OCW en moet in 2012 gerealiseerd worden. Bij dit systeem moet de school waar ouders een kind aanmelden op zoek naar een passende plek binnen de eigen school of elders. Alle scholen voor basis- en voortgezet onderwijs moeten daarvoor samenwerken.
Passend Onderwijs zou de oplossing moeten bieden voor de huidige problemen met onderwijs aan kinderen met beperkingen. Te veel kinderen zitten thuis, krijgen onderwijs dat kwalitatief niet goed is of dat niet bij ze past. Het reguliere onderwijs is vaak te weinig toegankelijk voor kinderen met een beperking en de kansen op een regulier diploma zijn te laag. Door fors te bezuinigen zullen de problemen niet worden opgelost, maar juist verergeren.

Wat kunt u doen?
Teken de petitie van de gezamenlijk ouderorganisaties, onderwijsorganisaties en vakbonden tegen de bezuinigingen. Deze petitie vindt u hier: http://petities.nl/petitie/stop-bezuiniging-van-300-miljoen-op-passend-onderwijs

Volg het inhoudelijke debat op 8 februari van 12.00 tot 14.00 in Nieuwspoort via internet op www.nieuwspoort.nl. Het debat wordt georganiseerd door de samenwerkende organisaties.

Kom op 9 februari om 14.00 naar het NBC in Nieuwegein voor de landelijke manifestatie: NEE tegen bezuinigingen, JA voor onderwijs!

Stuur dit nieuwsbericht door aan iedereen die u kent met een hart voor onderwijs

Bron: website NVA